روغن خام و تصفیه نشده، بلافاصله بعد از استخراج (روغن کشی) مصرف شود و برای  مصارفی غیر از سرخ کردن (مانند پخت و پز و سالاد) استفاده شود. به دلیل اینکه روغن ها حاوی ترکیباتی مانند صمع‌ها، موم‌ها، ذرات ریز، رطوبت، اسیدهای چرب آزاد، باقی مانده سموم و... هستند که در اثر ماندگاری و مجاورت با اکسیژن هوا، نور و حرارت موجب فعل و انفعالات شیمیایی می‌شود و در این شرایط روغن دچار هیدرولیز و اکسیداسیون می‌گردد. در اثر اکسیداسیون روغن‌ها، هیدروپرواکسیدها و رادیکال‌های آزاد تشکیل می‌شود که هیدروپروکسیدها اثرات سمی در بدن انسان دارند و می‌توانند فعالیت آنزیم‌های بدن را دچار اختلال کنند؛ رادیکال های آزاد نیز می‌توانند موجب ایجاد بیماری های قلبی و عروقی و انواع سرطان در انسان شود.

روغن‌های هیدرولیز شده به دلایل محتوای اسیدهای چرب بالایی که دارند؛ نقطه دود پایین دارند و برای سرخ کردن روغن‌ها و سایر مصارف آن در دمای بالا مناسب نیستند و در صورت مصرف موجب به خطر افتادن سلامتی مصرف کننده می‌شود. در صورتی که این روغن‌ها از دانه های کپک زده  تهیه شوند؛ روغن آن مسموم بوده و موجب به خطر افتادن سلامتی مصرف کننده می‌شود.

در اثر تصفیه روغن‌ها، ناخالصی‌های آن مانند ذرات ریز دانه، صمغ ها، موم‌ها، اسیدهای چرب آزاد، باقی مانده سموم احتمالی و فلزات سنگین آن کاهش یافته است.

این روغن‌ها نسبت به روغن خام ماندگاری بالاتری داشته و برای مصرف سالم‌تر هستند. بنابراین بهتر است مصرف کنندگان از روغن‌های تصفیه شده برای مصرف استفاده نمایند که تصفیه شده و دارای پروانه بهداشتی ساخت، تاریخ تولید و تاریخ انقضاء باشند.